شب

بهانه فاسدی برای شروع

ثانیه ها نقابدار

پر از بوهای تند

ذهن ساده ام را

چون پرستوهای شب پرواز

قاب خود کردند

اگر اتفاق اشتباه نیست

این کوچ هرزگی از کدام سو

حکم سحرگاه بیهودگی ام شد؟